Δεν είμαστε εμείς αυτοί που θα “συστήσουμε” τον Πέτρο Κλαμπάνη στο μουσικόφιλο κοινό. Ο Ζακυνθινός κοντραμπάσιστας και συνθέτης είναι χρόνια τώρα, καταξιωμένος διεθνώς και το όνομα του συγκαταλέγεται στους ραγδαία ανελίξιμους μουσικούς στην Ευρώπη κι οχι μόνο. Στο πλαίσιο αυτό, θα περίμενε κανείς, η νέα του δισκογραφική δουλειά να είναι αμιγώς “προσωπική”, με καινούργιες δικές του συνθέσεις δηλαδή, βαδίζοντας στο δρόμο που χάραξαν το “Chroma”, το “Irrationalities” και τα υπόλοιπα προηγούμενα άλμπουμ του.

Κι όμως. Ο Κλαμπάνης στο “Tora Collective” υμνεί με τον δικό του τρόπο κάποιες από τις μουσικές της γενέθλιας γης του και την παρουσιάζει σε όλο τον κόσμο, και μάλιστα χωρίς να τις αποδομεί. Και εκπλήσσει γι’ αυτό, δημιουργώντας εναν “μη τζαζ” δίσκο, όμως με τζαζ αισθητική. Όντας ό ίδιος σε μια περίοδο μεγάλης έμπνευσης και δραστηρίοτητας μετά την πανδημία και τα νέα δεδομένα που έφερε και στην δική του ζωή (επιστροφή στην Ελλάδα, γέννηση του παιδιού του, δημιουργία της δισκογραφικής ΠΚ Μusic κλπ) και με το νεο του προσωπικό τριο (με τους παγκοσμίου φήμης και ραγδαία εξελίξιμους επίσης Christian Randalu στο πιάνο και Ziv Ravitz στα τύμπανα) σε φουλ δράση, ο Πέτρος Κλαμπάνης επιλέγει να φτιάξει ένα άλμπουμ- μικρή μουσική “γεωγραφία” της Ελλάδας. Πασίγνωστα κομμάτια από Ήπειρο, Μακεδονία, Βόρειο Αιγαίο, αλλά και μουσικές ρίζες από το ρεμπέτικο, τη Μικρά Ασία και την Κωνσταντινούπολη συναντάμε σε αυτόν τον πολύχρωμο καμβά όπου συνυπάρχουν, χωρίς όμως να παρεκκλίνουν -παρά ελάχιστα από το όλο κλίμα – και τρεις πρωτότυπες συνθέσεις του δημιουργού του “Tora Collective”, ο οποίος χρησιμοποιεί ως ραχοκοκκαλιά τους δυο διεθνιούς φήμης συνεργάτες του (Randalu και Ravitz πολύ διακριτικοί και απόλυτα ουσιώδεις στο πάιξιμο τους) και τοποθετώντας γύρω τους μια ομάδα μουσικών που κάθε άλλο παρά άνηκουν στην τζαζ κοινότητα. Αρετή Κετιμέ (φωνή), Θωμάς Κωνσταντίνου (ούτι, λαούτο, φωνή) και Γιώργος Κοτσίνης (κλαρινέτο) έχουν την δική τους πλούσια πορεία στην σύγχρονη σκηνή των παροαδοσιακων μουσικών και έρχονται στον καμβά του Κλαμπάνη για να δώσουν την δική τους αισθητική πινελιά. Από κοντά και οι special guests Αλέξανδρος Αρκαδόπουλος (κλαρίνο), Laura Robles (cajon), Ανδρέας Πολυζωγόπουλος (τρομπέτα) Sebastian Studnitzky (τρομπέτα) και Ραφαήλ Μελετέας (ενορχήστρωση στη “Συμπεθέρα”) σε αυτό το άλμπουμ που παρότι φαίνεται σαν “μωσαϊκό” ηχοχρωμάτων, εντούτοις παραδίδεται στα αυτιά του ακροατή σαν ένα μεστό, δεμένο και ηχητικά ομοιόμορφο κράμα και αυτό σίγουρα πιστώνεται στον δημιουργό κι εμπευστή του. Ο Κλαμπάνης σέβεται απόλυτα την πρωτότυπη αισθητική των κομματιών, τα οποία δεν “πειράζει” παρά ελάχιστα, αρνούμενος να πειραματιστεί πάνω σε αυτά, αλλά προσπαθώντας να τα παρουσιάσει με μια απλότητα και μια “απαλή” τζαζ αισθητική που ουδόλως μεν δεν ξενίζει αυτόν που γνωρίζει, αλλά ταυτόχρονα δε, έχει τη δυνατότητα να “τσιγκλίσει” εναν ακροατή που αγνοεί αυτό το πεδίο.

Αξίζει βέβαια να σημειωθεί οτι και στις προηγούμενες δισκογραφικές του δουλειές, ο Πέτρος Κλαμπάνης κρατάει μια “επαφή” με την μουσική παράδοση της Ελλάδας, παλαιότερη και νεότερη, αφού έχει δισκογραφήσει κομμάτια όπως το “Θαλασσάκι” και το “Θάλασσα Πλατειά”, ενώ και στις συνυαλίες του δεν παραλείπει να έχει συνεχώς διαφορετικές τέτοιες “παρεμβάσεις”. Εδώ όμως, και μέσω της παγκόσμιας διανομής του άλμπουμ από την σημαντική δισκογραφική εταιρεία enja, ταξιδεύει μια μουσική “οσμή Ελλάδας” στα πέρατα. Και αυτό-ακόμη και αν το “Tora Collective” δεν θα χαρακτηριζόταν εύκολα ως ένας “τζαζ δίσκος”- είναι αρκετό για να δώσει μια δυναμική σε αυτή την -ούτως η αλλιώς- αξιόλογη δισκογραφική δουλειά.

Το “Tora Collective” του Πέτρου Κλαμπάνη κυκλοφορεί στις 24/2/2023 σε φυσική και ψηφιακή μορφή από την enja/ΠΚ Music.