Από τους ξεχωριστούς δημιουργούς της εγχώριας τζαζ και δημιουργικής αυτοσχεδιαστικής  μουσικής την τελευταία δεκαπενταετία, ο φλαουτίστας και σαξοφωνίστας Λεωνίδας Σαραντόπουλος επιστρέφει δισκογραφικά οκτώ ολόκληρα χρόνια μετά το «Paflax» του 2017. Μαζί με το τρίτο του προσωπικό άλμπουμ όμως, επιστρέφει κι αυτό το ιδιαίτερο, μυστηριακό κι «εξωτικό» μουσικό σύμπαν στο οποίο μας μύησε από το πρώτο του κιόλας άλμπουμ , το «Black Mamba» του 2013.

Η μουσική του Λεωνίδα Σαραντόπουλου έχει πολλές αναφορές και προσλαμβάνουσες. Αυτή την πολυεπίπεδη ακουστική πληροφορία συναντάμε και στο «Threequences», το οποίο κυκλοφόρησε ψηφιακά στα μέσα Μαίου του 2025. Ουσιαστική διαφορά σε σχέση με τα δυο προηγούμενα άλμπουμ, είναι το ότι ο δημιουργός του επέλεξε για αυτό το πρότζεκτ το «δύσκολο» φορματ του τριο χωρίς αρμονικό όργανο (πιάνο η κιθάρα), ανοίγοντας ακόμη περισσότερο το πεδίο της αυτοσχεδιαστικής ανάπτυξης των θεμάτων του και φυσικά το ότι χρησιμοποιεί εκτεταμένα πλέον το τενόρο σαξόφωνο με το οποίο έχει καταπιαστεί τα τελευταία χρόνια. Η ατμόσφαιρα που δημιουργούν οι συνθέσεις του όμως, παραμένει σχεδόν αναλλοίωτη παρά τις διαφορές που προαναφέραμε. Ο Λεωνίδας έχει δημιουργήσει ένα δικό του «σύμπαν» και μέσα σε αυτό συνεχίζει να περιδιαβαίνει συνθετικά, όντας συνεπής στο δρόμο που έχει χαράξει. Χαρακτηριστικά παραδείγματα τα κομμάτια «Protopolis», «Χάσμα του βράχου μαύρο», «If» και η εξαιρετική διασκευή του «Luiza» του Αντόνιο Κάρλος Τζομπίμ. Έχοντας εντρυφήσει τα τελευταία χρόνια όμως και στον ελεύθερο αυτοσχεδιασμό (ως μέλους συνόλων όπως το Dokobourisa), ο Σαραντόπουλος διευρύνει τον μουσικό του καμβά με συνθέσεις όπως το «Oceanis», το «Laugh for Flowers» και το «Fleeing Birds», κομμάτια πιο ανοιχτά στην ανάπτυξη τους.

Πολύτιμοι αρωγοί στο όλο εγχείρημα του Λεωνίδα Σαραντόπουλου, οι δυο συμπαίκτες του με τους οποίους συνεργάζεται για πρώτη φορά δισκογραφικά. Ο πολυσχιδής μπασίστας Γιώργος Κωστόπουλος, γνωστός «χαμαιλέοντας» της κοινότητας με πολλές και σημαντικές συμμετοχές σε mainstream, modern αλλά και progressive σχήματα και ο ντράμερ Σίμος Ρηνιώτης ένα από τα πιο λαμπρά νέα πρόσωπα της αυτοσχεδιαζόμενης μουσικής στην χώρα, με πολλές παραστάσεις και συνεργασίες και υψηλή αισθητική σε ότι κάνει (Skraut, Barakos Orchestra κ.α.), δίνουν τν ψυχή τους, στηρίζοντας γερά αυτό το τριο και ισορροπώντας το άκουσμα. Αναμφίβολα από τις πιο ενδιαφέρουσες δισκογραφικές προτάσεις της χρονιάς που διανύουμε.

Μπορείτε να ακούσετε το «Threequences» εδώ: https://open.spotify.com/album/4p7fCSOdF0oZOve8N2Rp9N?si=jNLzlNm2T8aLu1Ar7yBHDw&fbclid=IwY2xjawKahbVleHRuA2FlbQIxMABicmlkETBHUHduTWgxOEhnYUVGY0ROAR54ks7yFrWFJ1nqwsGX-ErlfyRqj55HDlGdI_2_DHXsPn24fjfxh5pA0jnSCg_aem_tepHb8m_DNbh4QJivW5csQ&nd=1&dlsi=6c958f5017c94d5e