Πέρασαν αρκετοί μήνες από την άνοιξη του 2024, όταν βρεθήκαμε μια βραδιά στο αγαπημένο μας Spiti Art Bar από προτροπή του κιθαρίστα Μιχάλη Τσιφτσή για να ακούσουμε ζωντανά τις προσωπικές συνθέσεις του Κύπριου πιανίστα Χρήστου Γερολατσίτη που μόλις είχαν ηχογραφηθεί στην Αθήνα. Ο Μιχάλης είχε απόλυτο δίκιο. Η ευχάριστη έκπληξη που βίωσαν τα αυτιά μας ακούγοντας εκείνη την υπέροχη μουσική και το συναίσθημα που νοιώσαμε εκείνο το βράδυ, έρχεται να επιβεβαιωθεί με την κυκλοφορία του άλμπουμ αυτού, που είναι το δεύτερο προσωπικό του Γερολατσίτη (μετά το πολύ πιο “ηλεκτρικό” και κινούμενο σε άλλα πλάισια άλμπουμ με το γκρουπ Sonica) και φέρει τον τίτλο “Daydreaming”.

Γεννημένος στην Κύπρο το 1989 και έχοντας σπουδάσει και ζήσει αρκετά χρόνια στην Ολλανδία, ο Γερολατσίτης έχει στο ενεργητικό του συνεργασίες με σημαντικούς κι ετερόκλητους μουσικούς, όπως οι Erik Truffaz, Ranjit Barot, Banjamin Herman, Ben Van Gelder και Masa Kamaguchi. Στο άλμπουμ αυτό συνεργάζεται με το δίδυμο του Ελληνα μπασίστα Γρηγόρη Θεοδωρίδη και του Ούγγρου ντράμερ Attila Gyarfas, δυο μουσικών “διόσκουρων” που γνωρίσαμε στο θαυμάσιο προσωπικό άλμπουμ του Γρηγόρη και οι τρεις τους αποτελούν την ραχοκοκαλία του “Daydreaming”. Οι συμμετοχές του David Lynch στα σαξόφωνα και του κιθαρίστα Μιχάλη Τσιφτσή σε τρια και δυο κομμάτια αντίστοιχα, είναι καταλυτικές και δίνουν περισσότερη ακόμη ώθηση σε ένα ακρόαμα, που από μόνο του και από την αρχή του, είναι εξαιρετικά ενδιαφέρον και σε ορισμένες του στιγμές καθηλωτικό. Από το εναρκτήριο κομμάτι (το υπέροχο “Cactus”) μέχρι και το φινάλε με το “Encore”, το “Daydreaming” βυθίζει τον ακροατή σε ένα εσωτερικό ταξίδι στον μέσα κόσμο του δημιουργού του, με υψηλές εντάσεις και μπόλικο λυρισμό. Κομμάτια που ανακαλούν προσωπικές στιγμές (“Memories”, “Waltz for Persefoni”), επιρροές (η τριμερής σουίτα “Untold” στην οποία με την βοήθεια του David Lynchξεδιπλώνεται η πολυμορφικότητα του συνθέτη και η μελαγχολική μπαλάντα “Aaron” αφιερωμενη στον Aaron Parks) και εξαίσιες μεμονωμένες στιγμές όπως το “Cactus”, το  και το ομότιτλο “Daydreaming” δημιουργούν ένα συνολικό ακρόαμα, απο το οποίο κανένα από τα δέκα κομμάτια που το αποτελούν δεν μπορεί να χαρακτηριστεί “αδιάφορο” η “συμπληρωματικό”.

Ο Χρήστος Γερολατσίτης αφιερώνει το δίσκο του σε τρεις γυναίκες που τον μεγάλωσαν σαν παιδί και σαν άνθρωπο. Στην μητέρα του Νίκη, στην γιαγιά του Περσεφόνη και στη νονά του Ελένη. Φόρος τιμής σε τρεις γενιές γυναικών που τον διαμόρφωσαν. Θα μπορούσε να είχε κρατήσει αυτή την αφιέρωση για τον εαυτό του, αλλά το εξωτερίκευσε κι αυτό αναδεικνύει την έντονη συναισθηματική φόρτσιση που διακατέχει και τα περισσότερα από τα κομμάτια αυτού του θαυμάσιου δίσκου που κυκλοφορεί από την Pkmusik του Πέτρου Κλαμπάνη, Ένας σύγχρονος “ευρωπαϊκός” τζαζ δίσκος, μια δουλειά απόλυτα ειλικρινής, στέρεα και μεστή που προσωπικά την θεωρούμε μια από τις καλύτερες των τελευταίων χρόνων στα μέρη μας. Περιμένοντας την ώρα να ακούσουμε ξανά ζωντανά τη μουσική του “Daydreaming” να αναφέρομε απλά οτι η ηχογράφηση έγινε στο Sierra Studio με ηχολήπτη -ποιόν αλλο- τον Γιώργο Καρυώτη και η φωτογραφία του εξωφύλλου είναι του διακεκριμένου Κύπριου σαξοφωνίστα και φωτογράφου Χάρη Ιωάννου.

Περισσότερες πληροφορίες για το άλμπουμ του Χρήστου Γερολατσίτη που κυκλοφορεί την Παρασκευή 14/3/2025, μπορέιτε να βρείτε εδώ: https://www.pkmusik.com/