Share this page:

10 SYROS JAZZ FESTIVAL: ΕΝΑ ΤΡΙΗΜΕΡΟ ΓΙΟΡΤΗ ΣΤΗΝ ΑΡΧΟΝΤΙΣΣΑ ΤΩΝ ΚΥΚΛΑΔΩΝ

Το Syros Jazz Festival είναι μια διοργάνωση που σέβεται τον εαυτό της. Όντας ένα από τα σημαντικότερα και σοβαρότερα τζαζ φεστιβάλ της χώρας, φέτος γιόρτασε τις 10 διοργανώσεις του, επιστρέφοντας στον φυσικό του χώρο, το πανέμορφο κι υποβλητικό Θέατρο Απόλλων, μετά από δυο χρόνια.

Δεν είναι υπερβολή (και ούτε πρέπει να φανεί κοινότυπο) αυτό που λέγεται στον τίτλο του παρόντος κειμένου. Από την πρώτη ημέρα της άφιξης μας, μέχρι και αυτή της αναχώρησης από το νησί, ένοιωθες το κλίμα της γιορτής γύρω από ότι αφορούσε το Φεστιβάλ. Τα πρόσωπα των ανθρώπων που εργάζονταν γι΄αυτό, οι επισκέπτες από την Αθήνα (που έφτιαξαν μια μεγάλη παρέα, όπως παλιά), οι παράλληλες δράσεις που έδωσαν ένα τόνο “απλωσιάς” στο Φεστιβάλ. Και φυσικά η μουσική αυτή καθ’ εαυτή και οι μουσικοί αυτοπροσώπως. Επικοινωνήσαμε, γνωριστήκαμε καλύτερα, διασκεδάσαμε, χαρήκαμε την μουσική και την επαφή. Κι αυτό είναι τελικά το ζητούμενο ενός Φεστιβάλ: να φέρνει πιο κοντά τους ανθρώπους.

Στα αμιγώς μουσικά, η πρώτη ημερα ξεκίνησε με το ντουέτο του Δημήτρη Βασιλάκη και του Τηλέμαχου Μούσα να παρουσιάζουν επί σκηνής ένα πρόγραμμα στο οποίο το σαξόφωνο και η κιθάρα, επικοινώνησαν με υπολογσατές μέσω αλγόριθμων, ενώ στη συνέχεια το Flying Jazz Trio των Γιώργου Κοντραφούρη (organ), Στέφανου Ανδρεάδη (κιθάρα) και Δημήτρη Κλωνή (τύμπανα), εγγυημένο ποιοτικά κι αισθητικά χρόνια τώρα, παρουσίασε original συνθέσεις από το ολοκαίνουργιο άλμπουμ “Abel” (κυκλοφορεί σε λίγες ημέρες από την Irida Music), αλλά και από τα προηγούμενα του σχήματος. Η δεύτερη ημέρα είχε δυο live εντελώς “αντίθετα” μετάξύ τους, αλλά εξίσου υπέροχα. Ο πολυσχιδής πιανίστας Στάθης Αννινος μας μάγεψε με το 50λεπτο ολο μελωδία και συναίσθημα σολο του, ενω΄στη συνέχεια το ιδιαίτερο ντουέτο του Γάλλου πιανίστα David Tixier και της Κροάτισσας ντράμερ Lada Obradovic ανέβασε ψηλά την ένταση με την εξαιρετική και υψηλής αισθητικής modern jazz που παρουσίασε παίζοντας κομμάτια από τα δυο τελευταία του άλμπουμ. To Φεστιβάλ επέστρεψε και στις διεθνής συμμετοχές, στις οποίες μας είχε συνηθίσει τα προ πανδημίας χρόνια. Το τριήμερο έκλεισε με δυο από τα καλύτερα εγχώρια piano trios, τα οποία καταχειροκροτήθηκαν από το κοινό παρουσιάζοντας μουσικές από τα καινούργια τους άλμπουμ. Αρχή με το τριο του πιανίστα Μένιου Γούναρη (με τους Γρηγόρη Θεοδωρίδη κοντραμπάσο και Παναγιώτη Θέμα τύμπανα) και το cd “Set in Motion” (κυκλοφορεί από την Irida Music) και φινάλε με το αριστοτεχνικό Spiral Trio των Σπύρου Μάνεση (πιάνο), Αρίωνα Γυφτάκη (κοντραμπάσο) και Αναστάση Γούλιαρη (τύμπανα) και το “Broken Blue” (κυκλοφορεί από την Odradek Records). Στα αξιοσημείωτα φυσικά, το “πάντρεμα” της τζαζ με άλλες τέχνες, όπως αποτυπώθηκε στις παράλληλες δράσεις του Φεστιβάλ: Την  έκθεση φωτογραφίας “Jazz Moments” του βραβευμένου φωτογράφου Ανδρέα Ζαχαράτου στην υπέροχη αίθουσα Βάτη, καθώς και την παρουσίαση του κόμικ “Οι Ρούσσοι θα πουν την τελευταία λέξη” για το οποίο συνεργάστηκαν 16 καλλιτέχνες-κομίστες.

Ο Βαγγέλης Αραγιάννης και η ομάδα του, αγαπούν πολύ αυτό που κάνουν. Και γι’ αυτό κάθε χρόνο γίνονται και καλύτεροι, παρά τις δυσκολίες και τις αντιξοότητες. Μπράβο τους και μπράβο και σε όσους τους στηρίζουν για να φτιάξουν ένα Φεστιβάλ γεμάτο ζωή και χαρά που αξίζει να συνεχιστεί για άλλα 10 και παραπάνω χρόνια ακόμη σε ένα νησί και μια πόλη (την αρχοντική Ερμούπολη) που σφύζουν από ζωή, παλμό κι ανθρώπους που ψάχνουν να έχουν τέτοιου επιπέδου ευκαιρίες πολιτισμού.